Unforgettable love

Oct. 12 2009 (Mon) 337 Days left

ไม่ได้เข้ามาอัพเดทไดอารี่มาสองวันแล้ว เรารู้สึกไม่ค่อยสบาย ไม่รู้เป็นอะไรปวดหัวซีกขวามากๆ ปวดเหมือนบ้างครั้งอยากจะอาเจียน อย่างเมื่อคืนก็ต้องตื่นมากลางดึกนอนไม่หลับ ปวดหัวมาก ก่อนนอนก็ทานยาแล้วแต่ก็ไม่บรรเทาเลย แถมเมื่อวานนี้ทำแก้วตกแล้วเผลอเยียบอีกเลยโดนตำเลย....ซุ่มซ่ามจิงๆ เรื่องเรากับเขา เขาบอกว่าเรื่องของเราสองคนจะกลับมาคืนดีกันได้ก็ต้องมีปฎิหารย์เท่านั้น เราอยากให้มีปฏิหารย์จัง เราคงไม่โชคดีขนาดนั้นหรอก คืนนี้เขาไม่โทรหาลูกเลย สงสัยเขาคงจะเหนื่อยและเผลอหลับ หรือไม่เขาคงไม่อยากจะได้ยินเสียงเรา...โอ๊ย ปวดหัวจังเลย ไม่รู้จะปวดแบบนี้ไปอีกกี่วัน วันนี้เราก็ส่งข้อความบอกเขาว่าเราไม่ค่อยสบาย แต่เราไม่อยากบอกรายละเอียดว่าเราเป็นอะไร  เราไม่อยากให้เขาไม่สบายใจอีก แค่นี้ก็เกินพอแล้ว ไว้เข้าโรงพยาบาลเมื่อไหร่แล้วค่อยบอก เรานี่ทำอะไรก็ไม่ดีเลย ไม่เคยช่วยอะไรเขาได้เลย เรานี่มันแย่จิงๆเลยน่ะ.  สถานะตอนนี้เราทำได้ก็แค่เพียงอยู่ดูแลลูก เขาก็บอกว่าใครๆก็ทำได้ เราไม่รู้จิงๆว่าเรามีสิทธ์ที่จะทำอะไรได้อีก แต่ไม่เป็นไรเราก็จะทำหน้าที่ดูแลลูกให้ดีที่สุดก็แล้วกัน. สิ่งที่เราทำอยู่ทุกวันนี้มันคงไม่มีค่าอะไรสำหรับเขาเลย แต่ยังไงเราก็จะหาวิธีที่จะทำให้ดีขึ้น แล้วเราก็จะทำอย่างนั้นต่อไปเรื่อยๆ สักวันเขาก็คงเห็นบ้าง วันนี้ขอเขียนแค่นี้ก่อน ไม่ไหวแล้วปวดหัวมากๆ ทานยาไปเมื่อกี่ก็ไม่หายไม่รู้จะทำไงแล้ว....รักนะค่ะคนดี

Oct. 9 2009 (Fri.)  341 days left

เราไม่สบายใจเลยที่เราทำร้ายคนที่รักเรามากที่สุด ทำให้เขาต้องร้องไห้เพราะเรา เขาอยากจะตัดใจจากเรา ไม่อยากให้มันค้างๆคาๆอีกแล้ว. เขาบอกว่าเขาเหนื่อยที่เป็นแบบนี้ และเขาก็บอกว่าเราก็เหนื่อยเหมือนกัน แต่เรายอมเหนื่อยที่สักวันเขาจะกลับมา เรามีความสุขที่ได้เหนื่อยเพื่อเขาน่ะ สิ่งที่เราทำเราพิสูทย์อยู่ตอนนี้เรามีความสุขดี ได้อยู่ดูแลลูก ทำหน้าที่แม่ที่ดี และเราก็มั่นใจว่าเราจะเป็นภรรยาที่ดีมากกว่าเดิมให้เขาได้ เราว่าเราได้กลับมาเป็นเราคนเดิมแล้ว ระยะเวลาหกเดือนที่ผ่านมา เราเพิ่งรู้ว่ามันไม่ใช่ตัวเราเลย เราไม่เข้าใจตัวเองเหมือนกันว่าเราทำไปอย่างนั้นได้ยังไง. เราเป็นคนทำเขาเจ็บเราขอเป็นคนที่รักษาเขาเอง แต่มันก็ต้องใช้เวลา เรารู้ว่าเราคนเดียวคงทำให้เขาหายไม่ได้ แต่ยังไงก็ยังมีลูกอีกคนที่จะคอยช่วยเหลือเรา ทำให้เขาได้หายเป็นปกติ. เราไม่อยากให้เขาคิดมาก เราอยากให้เขาคิดว่าทุกอย่างจะต้องดีขึ้น เราเป็นห่วงเขามากน่ะ ยิ่งเขาอยู่ไกลขนาดนี้ด้วย. เราอยากให้เขามั่นใจในตัวเราอีกสักครั้ง มั่นใจว่าเราจะเป็นคนทำทุกอย่างให้ดีขึ้นได้. ขอให้คนๆนี้ได้พิสูทย์ตัวเองว่าระยะหกเดือนที่ผ่านมามันไม่ใช่ตัวเรา พิสูทย์ว่าเราจะเป็นภรรยาที่ดีให้กับเขาได้. ขอบคุณน่ะที่ยังรักคนอย่างเรา เป็นได้ทุกอย่างสำหรับเรา ขอบคุณที่ตอนนี้ยังทนเหนื่อยกับคนเลวๆอย่างเรา เราอยากให้เขารู้ว่าเรารักเขามากน่ะ เสียใจกับสิ่งที่ผ่านมา แต่อยากให้มั่นใจว่าเราจะทำให้ทุกอย่างดีขึ้นและจะไม่กลับไปทำสิ่งที่ผิดๆอีก...รักนะค่ะคนดี

  "หวังแล้วก็ผิดหวัง
มาตั้งกี่ครั้ง เธอก็ยัง
อยู่ตรงนี่ไม่จากไป
ฉันรู้มันยากนัก ที่รักฉันนั้นขอบใจ 
    เธอเหลือเกิน"   

Oct. 8 2009 (Thurs.) 342 days left

ถ้าทุกวันเป็นเหมือนอย่างวันนี้ก็คงดี วันที่เขาโทรมาหาเราบ่อยๆ เมื่อคืนง่วงมากแต่ก็ไม่ได้ไปแอบงีบน่ะ  มัวแต่เฝ้ารอเวลาที่จะส่งข้อความหาเขา สักพักเขาก็ส่งกลับมา เขาบอกเราว่าเขาเหนื่อยกับสิ่งที่เราสองคนเป็นอยู่ตอนนี้ เขาถามเราว่าเราจะยกเลิกกับสิ่งที่เราพยายามทำอยู่ตอนนี้ไหม เราก็ตอบเขาไปว่าไม่. เราบอกตรงๆน่ะที่เราทำอยู่ตอนนี้เราก็เหนื่อย แต่เราก็จะสู้เพื่อเขา สิ่งที่เราทำอยู่ตอนนี้ไม่ได้ครึ่งกับสิ่งที่เขาเจ็บจากเราเลย เพราะฉะนั้นเขายอมให้เราขนาดนี้แล้ว ถึงมันจะไม่เต็มร้อย แต่เราก็จะพยายามต่อไปเพื่อเขา เขาทำให้เรามามากแล้วถึงเวลาที่เราจะทำเพื่อเขาบ้าง. วันนี้ที่เขาโทรมาหาบ่อยๆเพราะว่าเขาจะถามเรื่องลูก ตอนบ่ายเราพาลูกไปหาหมอเพราะเขาต้องตรวจร่างกาย เพื่อที่จะเอาไปให้โรงเรียนเขา ลูกโดนฉีดยาไป5เข็มแถมยังโดนเจาะเหลือดอีก น่าสงสารมาก. เขาเป็นห่วงลูกเลยโทรมาถามเป็นระยะๆ ความสุขบนความทุกข์ของลูกนี่ไม่ดีเลยน่ะ. ตอนสองทุ่มกว่าๆของเราเขาก็โทรมา ก็ประมาณตีสองกว่าๆของเขา ไม่รู้จักหลับจักนอนบ้างน่ะ ตัวเองก็รู้อยู่ว่าจะต้องตื่นแต่เช้าไปทำงานแต่ก็ไม่วายนอนดึก....เดี๋ยวก็ไม่สบายกันพอดี. เราก็ไม่ดีขึ้นเลย เจ็บคอมากกว่าเดิมอีก ไม่ชอบเลยเวลาไม่สบาย เราไม่รู้จะทำยังไงให้เขามั่นใจในตัวเราอีกครั้ง เราได้แต่หวังว่าเวลาก็คงจะเป็นเครื่องพิสูทย์ได้. ถามเราตอนนี้ว่าถ้าเราย้อนเวลากลับไปได้เราจะทำไหม แต่เราบอกได้เลยว่าไม่ เราอยากทำวันนี้ให้ดีที่สุดเพื่อเขา เพื่ออนาคตที่ดี เพื่อรักใหม่ที่เราพยายามสร้าง แต่นั้นก็ขึ้นอยู่กับเขาด้วยว่าเขาจะให้โอกาสเรามากน้อยขนาดไหน. อดีตที่มีเรามีกับเขา เราไม่เคยคิดเสียดายเลย เขาดีกับเรายังไงจนถึงทุกวันนี้เขาก็ยังเหมือนเดิม. เราทำวันพวกนั้นให้กลับมาไม่ได้ แก้ไขไม่ได้ แต่ตอนนี้เราจะสร้างมันขึ้นมาใหม่ และเราก็จะไม่ทำให้มันพังอีก...รักนะค่ะคนดี   

Oct. 07 2009 (Wed.) 343 days left

เมื่อคืนนี้เราไม่ได้ยินเสียงนาฬิกาปลุกเลย ตื่นมาอีกที่ก็ตีหนึ่งครึ่งแล้ว เรารีบส่งข้อความหาเขาเลย แล้วก็นอนต่อ  เช้านี้ตื่นมาก็รีบส่งข้อความหาเขาเลย แล้วก็จัดการกับตัวเล็ก ไปส่งเขาที่โรงเรียน แล้วก็กลับบ้าน. ดีใจจังที่เราส่งข้อความหาเขาแล้ว เขาก็ตอบกลับมา อาจจะเป็นคำสั้นๆไร้ความหมาย แต่สำหรับเราทุกคำพูดที่เขาพูดตอนนี้มีความหมายกับเราเสมอ. วันนี้เราเจ็บคอมากเลย สงสัยจะไม่สบายติดตัวเล็กชัว ที่จริงอยากอยู่บ้านกินยานอน แต่ทำไม่ได้ เพราะหลังจากรับลูกที่โรงเรียนแล้ว เรา,แม่และก็ลูกออกไปทำธุระกันตั้งหลายที่ กว่าจะเสร็จก็ประมาณบ่ายสองหน่อยๆแล้ว. เฮ้อ...คิดถึงเขาจังไม่รู้เขาทำงานที่โน่นจะเป็นยังไงบ้าง เราอยากไปอยู่ใกล้ๆเขาจัง บาดแผลที่เราทำไว้กับเขา เขาก็คงยังจะเจ็บอยู่ บ้างครั้งเวลาเราอยู่ใกล้เขาเราอยากเข้าไปกอดเขาแน่นๆ แต่บ้างครั้งเขาดุมาเราก็ต้องทำตามที่เขาบอก ทั้งๆที่มันคัดกับใจเรา อยากให้เขากลับมาหาเรากับลูกเร็วๆจัง. เขาให้โอกาสเราแล้วเราก็ต้องใช้มันให้คุ้มค่า เราทำอะไรที่ผิดพลาดไปแล้ว เราก็ต้องเรียนรู้จากสิ่งทีเราทำผิดพลาดไป แล้วก็ทำวันข้างหน้าให้ดีขึ้นและไม่ผิดเหมือนเดิมอีก...เราจะทำให้ดีขึ้นแล้วดีมากกว่าเดิมด้วย. ง่วงนอนจังแต่คืนนี้จะไม่นอนจนกว่าเที่ยงคืนครึ่ง เราจะรอส่งข้อความถึงเขาก่อน เดี๋ยวนาฬิกาไม่ปลุกแล้วจะหลับเพลินอีก ยังไงก็จะสู้กับความง่วง ดื่มกาแฟก็ไม่ได้เพราะเขาไม่ชอบให้เราดื่ม ไม่เป็นไรเดี๋ยวดูหนังแก้ง่วง... รักนะค่ะคนดี

Oct. 6 2009 (Tues.) 344 days left

เราตื่นมาเช้านี้ก็รีบคว้าโทรศัพท์ส่งข้อความถึงเขาเลย เรารอให้เขาตอบกลับเราเกือบทั้งวันแต่ก็ไม่มีสักข้อความ ไม่รู้ว่าเขายุ่งหรือไม่อยากตอบกลับก็ไม่รู้ เราเลยไม่ค่อยอยากโทรหาเขาสักเท่าไหร่ กลัวเขาจะรำคาญ ขนาดส่งข้อความเราก็ไม่อยากส่งไปถี่นัก. เดี๋ยวนี้เรากับลูกก็ได้แต่รอเขาโทรมา แต่พอตอนเย็นเขาก็โทรมา เรารอโทรศัพท์เขาทุกวันเลย แต่ใจเรารอเขากลับมามากกว่า การรอคอยนี่มันชั่งทรมานจริงๆเลยน่ะ แต่ไม่เป็นไรยังไงเราก็จะรอ. คุยได้สักพักเราก็ต้องออกไปเปลี่ยนโทรศัพท์มือถือที่เขาพึ่งซื้อให้ ไม่รู้เป็นอะไรคนโทรเข้ามาแล้วก็ไม่ได้ยิน ก็เลยเอาไปเปลี่ยนเครื่องแบบเดิมแต่เป็นเครื่องใหม่. ระหว่างทางกลับบ้านเราก็ส่งข้อความหาเขา แล้วเขาก็ตอบกลับมา. ตอนนี้เรารู้สึกง่วงนอนมากๆ  มองดูนาฬิกาก็สี่ทุ่มแล้ว อีกสองชั่วโมงครึ่งก็เที่ยงคืนครึ่งพอดี เราจะได้ส่งข้อความทักทายยามเช้ากับเขา เขาเร็วกว่าเรา7ชั่วโมง. ฮืม....เราว่าเราไปนอนก่อนดีกว่า เดี๋ยวจะตั้งนาฬิกาไว้ปลุกตอนเที่ยงคืนครึ่ง จะได้ตื่นมาส่งข้อความหาเขา. รักนะค่ะคนดี